هفتمین دوره ی لیگ برتر فوتبال ایران آغاز شد . خوشبختانه پرسپولیس برخلاف سالهای گذشته لیگ را با برد آغاز کرد.
برای من و بسیاری از دختران فوتبالدوست اما شروع این بازی ها با غمی دایمی همراه است . هر سال لیگ را به این امید دنبال می کنیم که :نه سال دیگه زمینه ی ورود بانوان به ورزشگاه فراهم می شود.
این طلسم دست ساز گویا قصد باطل شدن ندارد . طبیعتا هیچ طلسمی به خودی خود باطل نمی شود مگر آنکه به یک دعا نویس ماهر مراجعه شود!!
مراجعه به این دعانویس هم نه در اختیار خانمها است و نه اصلا اجازه ی این کار به آنان داده می شود!
ظاهر ماجرا نشان می دهد که دولتمردان باید در مورد این حق طبیعی خانمها تصمیم بگیرند .
می گویند سید محمد خاتمی در این ارتباط تلاش زیادی انجام داد اما خب! مثل خیلی از برنامه ها، لوایح و...توفیقی به دست نیاورد و فقط ۸سال جمعی ازبانوان علاقه مند به فوتبال را چشم انتظار یک تصمیم باقی گذاشت تا محمود احمدی نژاد اصولگرا از حضور قریب الوقوع خانمها به ورزشگاه خبر دهد.
با گذشت چند روز از اعلام این تصمیم در سال گذشته که با واکنش مذهبییون و برخی علمای قم همراه بود نه تنها احمدی نژاد را وادار به پس گرفتن تصمیم اتخاذ شده کردبلکه سخنگوی دولتش به دفعات تاکید کرد:دولت نهم به علما در مورد رعایت موازین شرعی اطمینان می دهد.
۲خرداد و۳تیر هیچکدام راه ورود زنان به ورزشگاه را هموار نکرد و حسرت دیدن یک بازی فوتبال در ورزشگاه همچنان بر دل خانمها باقی مانده است.
همه از چرایی عدم صدور مجوز ورود زنان به ورزشگاه مطلعند:جو ورزشگاها نا مساعد است ، امکان رعایت موازین شرعی وجود ندارد و ...
ما اما دلمان می خواهد که از حق طبیعی خود همچنان محروم نمانیم .آقایان!!!! به همین راحتی در مورد ما تصمیم نگیرند و حداقل این اجازه را بدهند که ما هم نظر خود را اعلام کنیم .
اگر فحش دادن بد است برای همه بد است چرا فقط خانمها نباید بشنوند ویا بگویند؟!